Jako WDP odchodzimy... (co widać na załączonym obrazku - zdjęcie zrobione podczas marszu do obozu Chorągwi Pomorskiej - manewry majowe)

Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy? Jak się nazywamy? I kto, u licha, zgasił światło?

"Coś się konczy, coś się zaczyna..." ;)

This is the end...

Wczoraj, 25-ego stycznia 2009, odbyła się coroczna narada Rady Wolnej Drużyny Pieszej. Ustalono plany podbojów na najbliższy sezon, dokonano przeglądu uzbrojenia i wyposażenia. 

Do chrystianizacji Niderlandów na kolejne miesiące oddelegowano droida mnicha Tomasza. Z kolei der ritter Mucher planuje wyprawy eksploracyjne po Germanii. Na zakończenie wzniesiono winny toast za naszego wysłannika w Brytanii - lorda Vacieja.

Zebranie udokumentowano, co zobaczyć mozna ponizej.

Powyżej była lekka modyfikacja fotki. Poniżej trochę większa...

W tym roku Wolna Drużyna Piesza ponownie odwiedziła pola grunwaldzkie. Ponownie na tej ziemi stanął jej krzywy namiot, zwany przez nas "hangarem".

Poniżej Mucha, Maciej i ja na tle "hangaru"

Jako bractwo nastawione pokojowo do świata, nie wychodziliśmy do bitwy. Jako weteran z roku 2004 nie odczuwam już tej żądzy mordu i bitewnego pyłu. Może też istotne jest i to, że pozbyłem się wszelkiego uzbrojenia ofensywnego i defensywnego...

Pozostało jednak najważniejsze z owych aktywnych lat w RR, a mianowicie przyjaźnie. Tu podziękowania dla Czarnej Watahy, dzięki której znalazło się dla nas miejsce w ich obozie, będącym częścią Chorągwi Pomezańskiej.

Poniżej Magda (Czarna Wataha) piekąca podłomyki, a raczej rewelacyjne nadpłomyki.

Czas minął nam miło na konwersacjach w obozie przy ognisku...

podziwianiu grunwaldzkich pól...

...oraz dbałości uczestników o wierne oddanie realiów historycznych pamiętnego roku 1410... (poniżej)

Piątkowa próba generalna została potraktowana przez odtwórców niezwykle poważnie... (w środku Mucha, szczęsliwy z zapoznania nowych koleżanek)

słuchaniu koncertów Jacka Kowalskiego i Shannon...

Fighterzy mogli sobie powalczyć...

a inni zainteresować się balonami...

lub przejść się na spacer...

W nocy też nie traciliśmy czasu (poniżej lord Vaciej tłumaczy Mucharowi podstawy astronomii)...

Sobota do południa była czasem przygotowań do bitwy...

Mucha został justycjariuszem. Toż to apokalipsa i koniec świata.. ;)

Inscenizacja dała się we znaki (Jacek z CzW)...

Trzeba było biedakom pomóc w "rozbiórce"...

Potem było sobotnie popołudnie i wieczór. Niestety nie byłem w stanie tego udekumentować....

I na koniec fotka naszego pięknego "hangaru". Dla jego usprawiedliwienia dodam, że był to niedzielny poranek, więc nawet i on był mocno zmęczony...

... zakup kilku książek ze stoiska Bellony i jazda w drogę powrotną...

Droga powrotna Wolnej Drużyny Pieszej wiodła częściowo fragmentem wybrzeża naszego morza, a następnie przez Kaszuby.

Podsumowując: było wesoło.

Howgh! 

9 marca A.D. 2008 minęły dokładnie 4 lata od "krwawego wtorku",czyli powstania Wolnej Drużyny Pieszej.

Pierwsze 2 lata działania były czasem bardzo aktywnym. Obecnie działamy dorywczo, czyli tylko wtedy, gdy jest okazja i zbierzemy się do kupy.

Jeszcze nie powiedzieliśmy ostatniego słowa...

Podziękowania dla druida Tomasza, Muchy, Marietty, a także dla ex-WDP, czyli Pauliny, Bartka i Kaśki. Nie można zapomnieć także o honorowym Macieju oraz najemnym Piotrze.

Przypomnę, że naszym godłem i herbem jest feniks, a wiecie jak to z feniksami bywa...

W sierpniu podczas II Złotowskiego Turnieju Rycerskiego, Mucha prawie doszedł do finału turnieju bojowego. Prawie. Zajął niezłe 4-te miejsce, co biorąc pod uwagę ilości jakość przecwników jest dobrym wynikiem.

Poniżej Mucha podczas jednej z walk (to ten po lewej):

W dniach 26 – 27 maja wraz z Kapitanem Wolnej Drużyny Pieszej – Muchą oraz Radkiem z Czarnej Watahy gościliśmy w Sławogrodzie u Miłobora. Spotkaliśmy się tam również z Dzikami, czyli Grupą Historyczną Midgard.

Sam gród robi wrażenie. Spotkanie w takim miejscu nabiera całkiem innego wymiaru. Tradycyjnie był czas na wspólne gawędy przy stole i ognisku oraz na potykanie się. Chodzi oczywiście o walki, a nie o potykanie się o przeszkody terenowe po alkoholu. Aczkolwiek np. Kpt Mucha nie potykał się zbrojnie, to dał przykład potykania się o próg chaty. Na usprawiedliwienie należy jednak dodać, ze była noc, a Mucha stoczył chwilę wcześniej zwycięską potyczkę z butelką… ;-)

Spotkanie było bardzo udane. Zwłaszcza ja tak to odczuwam, gdyż zostałem członkiem honorowym Grupy Historycznej Midgard, czyli Dzików. Chciałbym tu obwieścić, że jest to dla mnie duży zaszczyt i bardzo sobie cenię ten fakt.

Poniżej jarl Dzików - Jorund (po prawej) oraz piszący te slowa - Sławomir.

Poniżej Sławogród przed burzą...

A potem było tak:

Poniżej Gunnar i Muchar... tzn Mucha debatują nad sytuacją geopolityczną naszego regionu...

A po śniadaniu, aby nie wyjśc z wprawy było tak jak na poniższym obrazku:

Podziękowania dla Miłobora za gościnę i dla wszystkich za dobrze spędzony wspólnie czas.

Na ostatnich co prawda nas nie było. Ale byli nasi przyjaciele, dlatego myślę, że warto upamiętnić to wydarzenie chociażby poprzez wklejenie tego artykułu.

9 marca 2007 roku to trzecia rocznica powstania Wolnej Drużyny Pieszej. Uczciliśmy ją z krótkim wyprzedzeniem. Oprócz wspominek i toastów, świętowaliśmy dwa wydarzenia. Pierwszym z nich było przekazanie przeze mnie szefowania w ręce Muchy, który od tej chwili jest Kapitanem Wolnej Drużyny Pieszej. Wraz z tym przekazałem mu jego przekuty na nowo miecz, który złamał się 2 lata temu podczas walki ze złym Sauronem… tzn przepraszam – podczas walki z Kanclerzem BRGZ Durandal – Zenonem. Teraz Mucha może znowu stawić czoła wszelakiemu złu wcielonemu z orężem w dłoni.

Zatem w ekipie same nowości: miecz jest jak nowy i Kapitan jest nowy.

Obecnie grupa liczy 6 osób. Jaka będzie przyszłość czas pokaże.